Onze kip en EM-X

 

emxkip-866x1024We hebben in onze tuin een paar moederkippen en een aantal dochters en hanen. Een van onze moederkippen kreeg nekkramp (hersenvliesontsteking). Dit kon je zien aan wat sterrenkijken wordt genoemd, waarbij de nek naar achter kromt en ze met haar kop cirkels gaat draaien. Ze kan daardoor niet meer staan en valt naar achteren als ze dat probeert. Schuiven en duikelen zijn het gevolg. Eten en drinken wordt moeilijk, zo niet onmogelijk.

We hebben haar toen in huis genomen. In een grote doos, want anders schuift en duikelt ze door de hele kamer. Bij eten en drinken moest ze geholpen worden vanwege de kromme nek. Het was een zielige vertoning en we vroegen ons af of een zachte dood beter zou zijn dan een langzamere dood door haar aandoening. Kleine dieren als kippen worden eerder afgemaakt dan behandeld met medicijnen, waardoor we niets op het internet konden vinden of onze kip een kans van overleven zou hebben zonder medicijnen.

Dit kipje had al eerder een tijd in ons huis doorgebracht. Ze werd gepikt door de andere kip. Op een avond had ze er waarschijnlijk genoeg van en zat verregend voor onze deur. Ze kwam graag binnen en vond een plaatsje op een kastje naast de muziek. Elke avond kwam ze terug naar binnen om daar te slapen. In de winter bleef ze de gehele dag binnen :-). Zo’n (bijzonder) kipje is misschien zo bijzonder dat ze hersenvliesontsteking kan overleven, dachten we. Het proberen waard.

Na een dag of twee bedachten we om haar alleen nog maar pure EM-X te laten drinken en met EM-X doordrenkte zaadjes te voeren. Weer een dag later hebben we de voelgel Wellness op haar hoofd gesmeerd en weer later de voelgel Moeder’s Healing. De eerste keer dat we Moeder’s Healing op haar kop smeerden, boog ze direct haar kop naar voren en begon te eten. Dat was een bemoediging om vooral zo door te gaan. Zevond het prima om dagelijks op schoot te zitten en gevoerd te worden. De rest van de dag en nacht zat ze rustig in de doos met EM-X en zaadjes. Kippen zijn gewend om 23 dagen op een nest met eieren te zitten, dus wekenlang in de doos bleek geen probleem. Na een aantal weken hebben we haar in een bak met zand gezet. Er was nauwelijks verbetering waar te nemen. Alleen haar ogen waren heel helder geworden. Toch leek na een paar dagen het zand haar te helpen staan. Ze ging een beetje staan om bij haar voerbakjes te komen.

Omdat het steeds beter ging in de bak met zand zei Henriette op een dag tegen haar dat het de bedoeling was dat ze weer in de kamer rond zou lopen. En opeens werd ze veel levendiger, alsof ze ontwaakte uit iets. Na weer een paar dagen kon ze opeens weer even staan zonder direct achterover te vallen. Henriette stelde haar voor om helemaal beter te zijn als de fles EM-X leeg zou zijn. Binnen een week liep ze weer rond in de kamer. Het krommen van haar nek doet ze nog steeds wel als ze zit, maar alles gaat verder zonder problemen. De hele fles EM-X is door haar opgedronken. En net nadat we dit verhaal hebben opgeschreven, zagen we dat ze een ei heeft gelegd in een hoekje onder een plant. Een bedankje van een bijzonder kipje?

 

BRON: http://www.emvereniging.nl/onze-kip-en-em-x/

De nieuwe EM Journaal is uit!

https://www.emnatuurlijkactief.nl/de-nieuwe-em-journaal-is-uit/

De EM Vereniging in België heeft haar tweede dubbeldikke EM Journaal uitgegeven. Er staan weer veel interessante artikelen en ontwikkelingen over EM in. Dit tijdschrift komt twee keer per jaar uit; op de langste dag en de kortste dag. Deze editie bevat interessante artikelen over onder meer:

  • Enkele waterprojecten met Bokashi-vijverballen
  • Terra Preta in de praktijk
  • Humus en bodemleven
  • De Aardappelkever
  • EM X Gold
  • Artikelen over EM in het buitenland

Abonnement

U kunt zich abonneren voor 25 euro of 50 euro voor een steunend abonnement (studenten 15 euro). Aanmelden kan via www.embelgium.org.

Voorkant_EMJournaal_nr12

Video: EM X – Het effect op de structuur en het functioneren van menselijk bloed

EM-X Effecten op het bloed: menselijk bloed
Analyse door Bradford Variable Projection
Medische Microscopie System

1. introductie
Zoöloog en bacterioloog prof. dr. Gunther Enderlain heeft het  onderzoek van inheemse bloed met een  dark-field microscoop ontwikkeld. Deze bijzondere
microscopische methode maakt het mogelijk een observatie van de bestaande micro-organismen in levend bloed te maken, die werden ontdekt en beschreven door Enderlein.
Deze procedure levert exact bewijs over de samenstelling van het bloed, met name de toestand van de leukocyten, de erthyrocytes, de plasma en de
microben die erin bestaan​​. Het onderzoek naar bloed met een dark-field microscoop is zeer geschikt voor een nauwkeurige en vroege diagnose op basis
van de veranderingen in het bloed voorkomen voordat een ziekte ontstaat. Met deze methode kan de ziekte direct worden herkend in de beginfase en zo overeenkomstig kan worden behandeld.
Wij willen u het effect van EM-X op de structuur en functie van het menselijk bloed tonen. Met behulp van de dark-field methode worden bloedcellen zichtbaar gemaakt, en met de
fasecontrast techniek kunnen zelfs transparante structuren zoals schimmels zichtbaar worden in levend bloed.
We zullen gecoaguleerd bloed zien, waarbij vrije radicalen worden waargenomen worden.

Lees het volledige PDF: http://hwriweb.com/em-research/Human/EM-X-Effects-on-Blood-Human-Live-Blood-Analysis.pdf

Bron: http://www.youtube.com/watch?v=NFmbnMZIRdY

EM-X boek Tanaka

Download & lees het e-book van Shigeru Tanaka (nederlands) 

Intro uit het boek:

Over de genezende kracht van anti-oxidanten uit Effectieve Micro-organismen (EM)

door Shigeru Tanaka

Proloog

EM-X, een ongelooflijk goed product. Is EM-X ’s werelds beste en meest doeltreffende antioxidant? Gedurende de laatste jaren heeft de medische geneeskunde vele nieuwe, werkzame methoden en technieken ontwikkeld. Wij kunnen echter nooit zeggen, dat ziekten zijn overwonnen. Daar komt bij dat een sterke toename aan ouderen in de samenleving een enorme stijging van de uitgaven voor gezondheidszorg met zich brengt. Het is belangrijk, dat wij een duidelijke voorstelling hebben van wat gezondheid en ziekte eigenlijk voor ons betekent. Met antibiotica, vaccins en chemische methoden worden kwalen bestreden en nieuwe infectieziekten behandeld zoals 0-157 en de Ebola koorts. Infectieziekten, die ontstaan zijn uit resistent geworden bacteriestammen en virussen en waartegen wij op dit ogenblik nog volkomen machteloos staan.

Bron: http://www.eminfo.nl/tanaka_boek_nl1.pdf

Vrije Radicalen Voor Gevorderden

EM-X zorgt ervoor dat vrije radicalen geen gevaar kunnen aanrichten, maar wat zijn vrije radicalen?

Auteur: Marco Visscher

Vrije radicalen zijn een natuurlijk verschijnsel in ons lichaam. Radicalen komen vrij bij het opwekken van energie in onze cellen en ons afweersysteem maakt dankbaar gebruik van vrije radicalen om indringers en ziekteverwekkers uit te schakelen. Pas als in het lichaam teveel vrije radicalen worden aangemaakt, kunnen ze schade toebrengen aan het lichaam. Hart- en vaatziekten, reumatische artritis en diabetes zijn voorbeelden van ziekten die in verband worden gebracht met het ontstaan van teveel vrije radicalen. Vrije radicalen ontstaan tijdens oxidatie: het proces waarbij elektronen worden onttrokken aan moleculen. Oxidatie ontstaat bijvoorbeeld door elektromagnetische straling of door zonlicht, maar het bekendste – en in dit verband meest relevante – oxidatieproces ontstaat wanneer zuurstof in ons lichaam verbindingen aangaat met andere moleculen. Dat gebeurt voortdurend, bijvoorbeeld wanneer we ademhalen of bij de verbranding van voedingsstoffen.
Tijdens zo’n oxidatieproces kan een stabiel molecuul zijn natuurlijke evenwicht verliezen. Wanneer een elektron wordt onttrokken, gaan de geamputeerde moleculen –vrije radicalen – op jacht om het ontbrekende elektron te vervangen. Dat doen ze door elektronen te stelen van stabiele moleculen, die daardoor op hun beurt zélf een vrije radicaal worden. Ook komt het voor dat moleculen tijdens de oxidatie worden opgezadeld met een extra elektron. Ze zullen proberen hun overbodige elektron elders kwijt te raken. In beide gevallen komt een gevaarlijke kettingreactie op gang: een aaneenschakeling van kleine beschadigingen aan het lichaam. Het zijn de ongecontroleerde activiteiten van vrije radicalen – die ontstaan bij te veel oxidatie – die snel en veel schade kunnen aanrichten. Ze kunnen bijvoorbeeld de eiwitten in de celwand afbreken, waardoor de cel zijn beschermende kracht verliest. Ze kunnen de celwand doorboren, waardoor bacteriën en virussen gemakkelijk kunnen binnendringen. Ze kunnen de beschermingslaag rond de celkern aantasten, waardoor het genetisch materiaal beschadigd wordt. Ze kunnen het afweersysteem ondermijnen door de beschadiging van afweercellen.
Er bestaan natuurlijke stoffen die het ontstaan van vrije radicalen kunnen voorkomen: anti-oxidanten. In de volksmond wordt daar ook producten en stoffen mee bedoeld die het immuunsysteem stimuleren, maar het grootste nut van anti-oxidanten is het vermogen om oxidatie te verhinderen, waardoor vrije radicalen niet eens de kans krijgen te ontstaan. Een gezond lichaam bezit het natuurlijke vermogen om anti-oxidanten te produceren. Ook via onze voeding kunnen we anti-oxidanten tot ons nemen. Voorbeelden zijn vitamine C en E en flavonoïden die onder meer in groene thee en wijn zijn te vinden.
Ook zijn er enkele anti-oxidanten die in beperkte mate in staat zijn vrije radicalen af te vangen wanneer ze eenmaal zijn ontstaan. De meeste vrije radicalen worden opgeruimd door specifieke enzymen, zoals SOD (superoxide dismutase) en glutation. Deze anti-oxidanten kunnen de geamputeerde molecuul, die dus een vrije radicaal is geworden, van het ontbrekende elektron voorzien óf halen het extra elektron weg, zodat de molecuul weer stabiel wordt.

Bron: dit artikel verscheen in Ode nummer 64

Het Geheim Van EM-X

Auteur: Marco Visscher

Het grootste geheim van de technologie van EM, op basis waarvan ook EM-X wordt gemaakt, zit in de samenstelling van micro-organismen. Eerst een flinke stap terug in de tijd. De aarde werd bevolkt door wat nu anaërobe bacteriën heten, minuscule organismen die wel tegen de extreem hoge temperaturen van die tijd konden, maar niet tegen zuurstof. Er was aanvankelijk ook geen reden om zuurstof te verdragen, want de atmosfeer bestond voornamelijk uit methaan, ammoniak en kooldioxide. Zuurstof was – net als stikstof – wél een afvalproduct van de activiteiten van deze eerste micro-organismen. Na verloop van tijd hadden ze zoveel zuurstof geproduceerd, dat ze in feite hun eigen leefmilieu hadden vergiftigd. Zij stonden voor de keuze: doodgaan of zich aanpassen.
De anaërobe micro-organismen kozen voor het laatste. Ze verminderden hun activiteiten en veranderden hun genetische aanleg, opdat ze de mogelijkheid tot anti-oxidatie verkregen: de mogelijkheid om de aanvoer van zuurstof te overleven en hun krachten te sparen tot de condities weer gunstig werden. Intussen vluchtten ze op aarde naar stille diepten in de zee, waar ze prima zonder zuurstof konden gedijen.
Volgens microbiologen is het volstrekt onbestaanbaar, dat anaërobe en aërobe micro-organismen naast elkaar kunnen bestaan. Immers, het werd – en wordt nog steeds – als een vanzelfsprekend feit beschouwd, dat de ene soort het zal winnen ten koste van de andere. Bij toeval ontdekte Higa – als onderzoeker in het laboratorium van de universiteit van Ryukyus in Okinawa, Japan – dat een mengsel van deze wezentjes in de praktijk wel degelijk mogelijk is. Bij toepassing van een vloeibaar concentraat in de bodem kan het mengsel schadelijke stoffen neutraliseren en het microleven aansporen tot productiviteit. Die kenmerken zijn terug te vinden in alle producten op basis van de EM- technologie, inclusief EM-X.

Bron: dit artikel verscheen in Ode nummer 64

Anti Oxidants

Antioxidants are substances, which prevent oxidation or slow down the oxidation process reasonably. Oxidation is a vital process to sustain human life. Breathing is a type of oxidation process. Oxygen is taken into the lungs and is sent to all the cells in a body. The oxygen dissolves nutrients to obtain energy. However, the oxidation process may bring harmful effects when it becomes overactive in the human body. Activated oxygen is the cause of harmful effects. Oxygen is generally stable but loses its stability in the human body and becomes highly active. When such highly activated oxygen becomes over abundant, it oxidizes and destroys every thing that comes into its way.
The smallest unit of the human body is a cell. It is covered with a membrane that contains unsaturated fatty acids, which is similar to the major component of salad oil. Activated oxygen oxidizes unsaturated fatty acids to lipid peroxide, which causes mal functioning of the cell membrane and in turn brings harmful effects to human body.

Oxidation is a process in which a molecule gives up electrons and becomes unstable. When activated oxygen becomes excessive, unsaturated fatty acids in cell membrane give up its electrons. Antioxidants, if available, will provide electrons to the activated oxygen or to one unsaturated fatty acids under oxidation and will restore them to stable condition. Therefore oxidation will not proceed if abundant antioxidants exist. Antioxidants provide electrons to activated oxygen and other molecules, which have lost electrons and been unstable. Thus, antioxidants restore them to a stable condition. This is how antioxidants work to maintain a healthy body.

Toverdrank

BRON: ODE.NL (nu de Optimist) | Auteur: Marco Visscher | 64 maart 2004 issue

Een uniek mengsel van bacterien en gisten is de basis voor een natuurlijk drankje met opvallende geneeskracht. EM-X is een Japanse vinding met een buitengewoon sterke anti-oxidatieve werking. Het drankje heeft een wonderlijke werking bij allerlei ziekten en kan ook preventief worden gebruikt. Om de veelbelovende claims niet van enthousiaste amateurs, maar van een reeks van wetenschappers te onderzoeken, reisde Marco Visscher naar Japan, de bakermat van deze toverdrank. Hij sprak met mensen die het middel voorschrijven en met Teruo Higa, de eigenzinnige uitvinder van EM-X.

De kliniek van kankerarts Khalida Usmani was overvol. In de wachtkamer zaten tientallen vrouwen met een nog veel grotere schare kinderen om zich heen. De meesten kwamen uit Lahore, anderen kwamen uit de meer afgelegen gebieden van Pakistan, want de reputatie van Usmani’s behandeling van borstkanker reikte ver. Maar de operaties en therapieën konden niet verhinderen, dat nog altijd vrouwen stierven. Het aantal patiënten bij wie de kanker zich later opnieuw openbaarde, bleef groot. Toen liep op een dag een Japanse hoogleraar, Teruo Higa, haar kliniek binnen. Hij beloofde haar het succes van haar behandeling verder te vergroten. Hij had een geneeskrachtig drankje bij zich, EM-X, dat het lichaam zou ondersteunen in zijn natuurlijke vermogen te herstellen. EM-X, een bijzondere cocktail op basis van micro-organismen, zou schadelijke stoffen neutraliseren en het immuunsysteem versterken. Veel hebben Usmani’s patiënten er niet van nodig. Op de ochtend van de operatie 5 milliliter en daarna 10, tweemaal per dag.

Zeven jaar later blikt Usmani terug. ‘Ik had mijn twijfels. Borstkanker is een dramatische ziekte. Hoe kan zo’n klein beetje van een drankje helpen? Bovendien zijn in Pakistan met name vrouwen uit de bergdorpen erg bijgelovig en vreselijk bang voor behandeling. Ze laten zich niet gemakkelijk iets aanpraten.’ Het Japanse bezoek liet destijds enkele liters EM-X achter en het viel Usmani al snel op, dat de vrouwen die het gebruikten naast de reguliere behandelingen – operatie, chemo- en hormoontherapie – sneller opknapten en dat de kans op terugval veel kleiner was.
Dit is hoe het werkt. Wanneer zuurstof in ons lichaam een verbinding aangaat met andere moleculen (oxidatie) komen zogenoemde vrije radicalen vrij. Deze helpen het lichaam om ziekteverwekkers te doden, maar een teveel aan vrije radicalen kan cellen beschadigen, waardoor de natuurlijke werking van het immunsysteem wordt bedreigd. Deze dreiging kan worden voorkomen door anti-oxidanten aan het lichaam toe te voegen. Bekende voorbeelden van anti-oxidanten zijn vitaminen C en E en flavonoïden die bijvoorbeeld in groene thee zijn te vinden. Om werkelijk effect te behalen moeten anti-oxidanten in een mix worden aangeboden. EM-X ís zo’n mix. Het bestaat uit een veelvoud van anti-oxidanten en daarom zou de kracht inderdaad wel eens vele malen sterker kunnen zijn en kunnen bijdragen aan genezing. Ook kan het door gezonde mensen worden gebruikt om het niveau van oxidatie te normaliseren, zodat vrije radicalen geen schade kunnen aanrichten.
Het enthousiasme rondom de mogelijkheden van EM-X wordt niet louter gevierd onder volgelingen zonder academische achtergrond, zoals wel eens het geval is in het circuit van de alternatieve gezondheid. EM-X is een product dat aandachtig wordt bestudeerd en aangeprezen door een uiteenlopende reeks van wetenschappers. Dát is – naast de opmerkelijke verhalen die de ronde doen – wat EM-X zo buitengewoon maakt.

De ervaring dat EM-X werkelijk helpt, heeft Usmani niet als enige. Half november kwamen in Okinawa, Japan, enkele tientallen artsen, therapeuten en onderzoekers bijeen op een internationale conferentie over EM-X. Zo vertelde de Chinese arts Huirong Tao, verbonden aan de Toushi-kliniek in het Japanse Hokkaido, over een viertal succesverhalen van kankerpatiënten die met EM-X en een dieet werden behandeld. De tumor verkleinde of verdween, of die zich nu bevond in de borst, de prostaat of de lever. Maar kanker is niet het enige waar EM-X effectief mee kan afrekenen. Yevgeni Konoplya, voorzitter van het instituut voor radiobiologie van de Nationale Academie voor Wetenschappen in Wit-Rusland, presenteerde zijn werk met EM-X in de gebieden waar de ramp met de kerncentrale in Tjernobyl ernstige gezondheidsproblemen had gecreëerd. Mensen met chronische vermoeidheid, hoge lichaamstemperaturen en ernstige afwijkingen in hun DNA waren volgens hem zeer gebaat bij EM-X en toonden opmerkelijke verbeteringen in hun conditie.
Uit de presentaties viel op te maken, dat de artsen en therapeuten feitelijk alleen beschikken over anekdoten en ervaringen – niet over gedegen klinische studies, omdat de kosten daarvoor enorm hoog zijn. Onbedoeld illustratief was de vaststelling van Shigeru Tanaka, directeur van het Asaka Kousei Hospital in het Japanse Wako City: ‘Ik heb geen enkel materiaal om specialisten te overtuigen. Maar hoe belangrijk is dat, wanneer ik in mijn jarenlange ervaringen als arts heb meegemaakt dat patiënten uit mijn kliniek dankzij EM-X herstellen van kanker, suikerziekte, hartziekten, nierziekten, astma, de ziekte van Alzheimer, hoge bloeddruk en chronische reuma – en dan ben ik bepaald niet volledig.’
In de wandelgangen van de conferentie was het tekort aan overtuigende wetenschappelijke bewijzen een veelgehoord onderwerp. ‘Iets is volgens de huidige opvatting van wetenschap pas bewezen wanneer je honderd mensen test, die allemaal hetzelfde reageren. Dat is bij EM-X per definitie niet het geval.’ De analyse komt van Ng Poh-Kok. De voormalige topadviseur van het landbouwbeleid van de Verenigde Naties kwam bij toeval in aanraking met EM-X. Nu leidt hij de bescheiden Maleisische afdeling van de EM Research Organization, waarvan het kleine kantoor in Kuala Lumpur onbedoeld lijkt te zijn veranderd in een kliniek waar hij de ‘meest hopeloze gevallen’ aantreft: patiënten die bijna alles al hebben geprobeerd om te genezen en die uiteindelijk bij hem aankloppen.
‘Iedereen reageert anders op EM-X,’ legt Poh-Kok verder uit, ‘omdat het zich aanpast aan het lichaam. EM-X is gebaseerd op micro-organismen, dus het is een levend, dynamisch en complex geheel. Omdat het lichaam uit zichzelf zoekt naar balans en gezondheid, is dat voor de patiënt fantastisch nieuws. Maar voor de arts vergt het een open houding om dat proces te begrijpen en ook nog moed en ervaring om het uit te leggen en toe te passen. Volgens de gangbare wetenschappelijke methode kan EM-X dus niet worden begrepen. Maar wiens probleem is dat eigenlijk wanneer mensen er beter van worden?’

Op de conferentiedagen, waarop hij het logische middelpunt van de belangstelling zou moeten zijn, weet Teruo Higa, de uitvinder van EM-X, zich als een buitenstaander te presenteren. Kalm en onbeweeglijk zit hij op zijn stoel te luisteren naar de voordrachten, zijn ogen bijna gesloten – met zijn gedachten bij iets heel anders, zo lijkt het – en een onafscheidelijk glimlachje op zijn mond. Niet het zelfingenomen lachje van een betweter, maar eerder de natuurlijke uitdrukking van een bescheiden boeddhistische lama. Afwezig, dat is de indruk die hij voortdurend wekt. Alsof hij in gedachten is verzonken. Pas als de drukte van de buitenlandse artsen en therapeuten voorbij is, ontstaat in Higa’s agenda ruimte voor een ontmoeting. En het moet gezegd: voor een man wiens ontdekkingen door enkelen worden beschouwd als de ‘redding van de aarde’ heeft Higa maar een bescheiden kantoor. Het kleine kantoorpand in Ganeko, op het Japanse eiland Okinawa, heeft niet eens een hal of een ontvangstruimte. Op zo’n dertig vierkante meter staan twaalf computers te snorren en rinkelen verschillende telefoons. De medewerkers zijn overwegend jong: vrijwel allen zijn oud-studenten die geboeid zijn geraakt door de tegendraadse opvattingen van hun professor. Higa is de man die al twintig jaar achtereen ogenschijnlijk ongestoord verder werkt aan een veelbelovende technologie die hij bij toeval heeft ontdekt. Jarenlang was hij in het laboratorium van de universiteit van Ryukyus, op zijn geboorte-eiland Okinawa, aan het experimenteren met verschillende micro-organismen die hij wilde inzetten bij het telen van gewassen. Hij was ervan overtuigd dat de natuur in staat moest zijn om de productiviteit drastisch te verhogen, maar hij boekte geen succes. Telkens voor hij naar huis ging, moest hij teleurgesteld het restafval van zijn experimenten in de gootsteen kieperen om de volgende dag opnieuw te beginnen met een zoveelste nieuwe, lukrake samenstelling van micro-organismen.
Dat veranderde op een dag in 1981. Het was hem opgevallen dat het grasveldje in de binnentuin van het laboratorium opvallend snel groeide. Hij maakte een rondje langs zijn collega’s en studenten om te achterhalen wie met het gras aan het experimenteren was, maar niemand kon hem helpen. Opeens viel hem te binnen dat hijzelf op een dag – niet lang daarvoor – zijn restafval van micro-organismen in de tuin had gegooid. In zijn logboek probeerde hij te achterhalen welk mengsel het was en zo ontdekte hij een goedje met een verrassend productieve uitwerking in de bodem. Twintig jaar later meldt Higa’s eigen EM Research Organization dat EM in minstens 120 landen wordt toegepast in de land- en tuinbouw, veehouderij, visserij, afvalverwerking, waterzuivering en de bouw (zie ook Ode 53).
Sinds zijn toevallige ontdekking heeft zijn werk en leven in het teken gestaan van het bedenken van toepassingen – zoals EM-X voor de menselijke consumptie – en het ontwikkelen van theorieën die de werking zouden kunnen verklaren. En dat is precies de kritiek die Higa altijd te horen krijgt: dat zijn wetenschappelijke verklaringen niet kloppen. Niet kúnnen kloppen, omdat ze in strijd zijn met theorieën die binnen de gevestigde wetenschap worden aangehangen.
Bovendien is de methode waarop de toepassingen doorgaans worden aangeprezen, niet in overeenstemming met hoe de wetenschappelijke orde dat voorschrijft. Dat geldt ook voor EM-X. De tweedaagse conferentie heeft veel hoopgevende anekdoten en succesverhalen opgeleverd van artsen en therapeuten uit verschillende landen, maar de onderzoeken die zij presenteerden, waren weinig overtuigend en de verklaringen omstreden. Zo sprak de Pakistaanse kankerarts Usmani van een ‘controlegroep’: een groep mensen die exact dezelfde aandoening (borstkanker) op exact dezelfde wijze lieten behandelen (operatie en chemo- en hormoontherapie), maar dan zonder gebruik van EM-X. ‘Patiënten die EM-X gebruiken,’ concludeerde ze, ‘ervaren minder pijn. Hun eetlust, vitaliteit en “emotionele stabiliteit” zijn verbeterd, ten opzichte van de patiënten die het drankje niet hadden genomen.’ Maar hoe waardevol die resultaten ook zijn, voor sceptische wetenschappers zijn het geen overtuigende bewijzen.

Op bezoek in zijn kamer op het kleine kantoor is het dan ook het eerste wat ik Higa voor de voeten werp. ‘Ik denk dat het heel moeilijk zal zijn conventionele wetenschappers te overtuigen’, antwoordt Higa bedachtzaam, terugkijkend op een al twintigjarig durende polemiek met een groot deel van zijn Japanse collega’s. ‘Zij zijn geneigd alles in kleine stukjes op te delen, ieder deel van het menselijk lichaam. Zij kunnen zien dat wij beiden dezelfde tumor hebben, maar ze zullen liever niet willen erkennen, dat u en ik verschillende mensen zijn. Maar omdat wij nu eenmaal verschillend zíjn, is het logisch dat u en ik anders reageren op wat de wetenschappers voor ons hebben bedacht. De huidige medische wetenschap staat middenin een belangrijk tijdperk. Er zijn nieuwe uitdagingen, relatief nieuwe ziekten, die niet kunnen worden verholpen – en al helemaal niet kunnen worden voorkomen – door de manier waarop we nu naar deze problemen kijken. Het is voor mij daarom duidelijk, dat we een compleet nieuw concept moeten introduceren.’ En het concept van de EM-technologie ís zo’n compleet nieuw concept, meent Higa. ‘EM-X is gebaseerd op preventie en op eigen verantwoordelijkheid. Het is gebaseerd op micro-organismen, dus het gaat om levende wezens. Het gaat uit van de gedachte dat ieder mens anders reageert, omdat ieder mens nu eenmaal anders ís. Dat zijn peilers die uit het zicht van de gevestigde medische wetenschappers zijn geraakt. Ja, ik zou hen voortdurend kunnen informeren over EM-X. Ja, ik zou alle medische conferenties kunnen aflopen en hun de theorie, de onderzoeken en de resultaten kunnen presenteren. Maar als ik mijn tijd besteed om wetenschappers te overtuigen, verlies ik tijd om de levens te redden van mensen die werkelijk aan ziekten ten onder dreigen te gaan. Ik heb mijn keuze gemaakt. Ik wil mijn aandacht geven aan de mensen die er ontvankelijk voor zijn, die EM-X werkelijk nodig hebben, en níet aan degenen die het bij voorbaat verdacht vinden.’

EM-X is geen medicijn. De kosten voor de erkenning van een medicijn door officiële instanties zijn hoog. Er moet een reeks kostbare onderzoeken over het bewijs van werkzaamheid en bijwerkingen worden geleverd. Dat is in de praktijk alleen weggelegd voor kapitaalkrachtige ondernemingen, niet voor de EM Research Organization die het vooral moet hebben van welwillende donateurs. Nu wordt EM-X als ‘frisdrank’ verkocht in landen, uiteenlopend van de Verenigde Staten tot Kenia en van Indonesië tot Brazilië. Maar gezien de prijs – zeventig euro per halve liter – en de uiterst sterke werking op het lichaam zal er niemand zijn die het zomaar achteroverslaat.
Toch is er een andere reden waarom EM-X geen medicijn is en nooit zal worden. Uit principe wil Higa er geen medicijn van maken. ‘Als EM-X een medicijn is,’ redeneert Higa, ‘kun je het alleen nog op doktersrecept krijgen. En je komt alleen bij een dokter wanneer je ziek bent. Ik vind dat je het zover niet moet laten komen. Ik beschouw gezondheid als een kwestie van eigen verantwoordelijkheid. Niet jouw arts, maar jijzelf hebt de verantwoordelijkheid jezelf gezond te houden. Dat betekent dat je – wanneer je daartoe in de gelegenheid bent – gezond moet eten en eventueel preventieve supplementen moet nemen wanneer je die nodig hebt. Als wij eraan zouden werken om van EM-X een erkend medicijn te maken, zou dat in tegenspraak zijn met mijn filosofie.’
Zo zijn er meer regels en wetten van de gevestigde orde waaraan Higa zich weigert te conformeren. Die houding is tekenend voor de opvattingen van een wetenschapper die resultaat altijd belangrijker heeft gevonden dan theorie. Op de landbouwuniversiteit op Okinawa maakte hem dat een buitenbeentje, schrijft hij in Effectieve micro-organismen: Voor een duurzame landbouw en een gezond milieu, in Japan het populairste boek dat hij tot dusver heeft geschreven over EM en dat inmiddels is uitgebracht in verschillende talen, waaronder het Engels, Duits, Koreaans en Chinees.
‘Ik vrees dat ik wat teveel had gehamerd op de praktische toepassingen van een feit, theorie of technologie,’ schrijft hij over de sfeer op de universiteit, ‘want het duurde niet zo lang of ik ontdekte dat ik een wat ongelukkige reputatie had opgebouwd. Omdat ik niet was geïnteresseerd in theoretische discussies, werd ik door mijn collega’s geregeld afgepoeierd. Ik vond op mijn beurt dat zij de essentiële aard van een academische studie niet begrepen.’

De aannames over de werking van EM-X zijn niet geheel uit de lucht gegrepen. Er bestaan wel degelijk studies. Uit onderzoek van Mamdooh Ghoneum, immunoloog aan de universiteit van medicijnen en wetenschap van Drew in Californië, blijkt dat EM-X de activiteit van de NK-cellen stimuleert: onmisbaar in de strijd tegen kanker. Ook de activiteit van de cellen van het immuunsysteem wordt verhoogd.
En dan is er het werk van Okezie Aruoma, verbonden aan de faculteit scheikunde van de Londense Queen Mary universiteit, die over zichzelf zegt dat hij de eerste is ‘die fundamenteel onderzoek naar EM-X doet’. Zijn onderzoeken worden gepubliceerd in Europese wetenschappelijke tijdschriften. Zijn meest recente studie toonde aan, dat anti-oxidanten het centraal zenuwstelsel beschermen. ‘Op basis van mijn onderzoek met ratten’, concludeert Aruoma, ‘heb ik aanwijzingen dat een behandeling met EM-X gunstig zou kunnen uitpakken voor mensen met onder meer de ziekte van Alzheimer, MS, epilepsie, de ziekte van Parkinson en dementie.’ Alle onderzoeken komen in feite op hetzelfde neer: EM-X doet een beroep op krachten die het lichaam van nature bezit. Daarom ook is het antwoord van Higa op alle gevallen waar EM-X níet werkt: méér EM-X. Het niveau van oxidatie in het lichaam is dan vermoedelijk hoog, waardoor meer anti-oxidanten nodig zijn. Mensen in ontwikkelingslanden zullen met minder toekunnen om effect te bereiken. Zij leven, aldus Higa’s redenering, in omstandigheden waarin hun microleven nog redelijk intact is gebleven. Ze zijn niet gewend geraakt aan conventionele medicijnen en hebben ook minder residuen van pesticiden in hun lichaam. Slechts 1 of 2 milliliter EM-X zou al voldoende zijn om een behoorlijke werking bij een zieke te bereiken.
Hoe anders is het in rijke landen, zeggen de artsen die op Okinawa zijn verzameld. Chemische medicijnen, kunstmeststoffen, residuen van pesticiden, stress en tabak stimuleren de productie van vrije radicalen. Tegelijk zijn westerlingen vanwege de sterk verbeterde hygiënische omstandigheden vatbaarder geworden voor bijvoorbeeld ziekenhuisinfecties of allergische reacties, die vroeger nooit zo massaal voorkwamen. Ofwel: in het moderne leven zullen anti-oxidanten een steeds belangrijkere rol spelen.

Toch werkt EM-X niet altijd. In zijn presentatie vertelde Shigeru Tanaka over patiënten met overmatig cholesterol in het bloed. Tanaka deed een klein onderzoekje in zijn kliniek en ontdekte dat ongeveer de helft van de mensen met deze aandoening respondeert. Kan er wellicht sprake zijn van het placebo-effect? Tanaka schudt het hoofd. ‘Het placebo-effect sluit ik geheel uit en daar heb ik één doorslaggevende reden voor: EM-X werkt bij dieren – en zoals u weet, hebben dieren geen weet van de medicijnen die ze krijgen toegediend.’
In feite is Tanaka op deze manier met EM-X in aanraking gekomen, schrijft hij in het boek EM-X: Over de genezende kracht van anti-oxidanten uit Effectieve Micro-organismen (EM). Tanaka hoorde al meer dan tien jaar geleden van EM-X en ging experimenteren bij honden, vogels, varkens en koeien. De arts mengde het kostbare drankje door het voer en constateerde snelle verbeteringen in hun gezondheid. ‘Zelfs dieren die leden aan varkenspest of aan uierontstekingen toonden uitstekende genezingsresultaten.’ Pas daarna nam Tanaka het zelf. ‘In mijn vorige functie, als burgemeester van Wako, rende ik van het ene banket naar het andere, zonder het vereiste dieet na te komen. En wat bleek? Mijn suikerziekte nam af. Nog altijd kan ik de bloedspiegelwaarden van een gezond mens behouden. En ik kon met minder slaap toe, wat bijzonder goed uitkwam omdat de politieke zaken van alledag mij onder permanente stress hielden. Ik beschouw het zelfs als een positief teken, dat ik na het innemen van EM-X beter alcohol kan verdragen. Het gebruik van alcohol vereist een versterkte inspanning van de lever.’

Hoe heilzaam EM-X ook moge zijn voor de moderne mens, Higa zal er geen reclame voor maken, zo bezweert hij. Terwijl farmaceutische bedrijven grote sommen geld besteden aan de promotie van hun geneesmiddelen, weigert Higa zijn producten op een dergelijke manier onder de aandacht te brengen. ‘Zelfs als ik genoeg geld had om reclame voor EM-X te maken, zou ik het daar nog niet voor gebruiken’, zegt hij. ‘Mensen zouden worden aangetrokken door een mooie poster of een vrolijke commercial. Ze zouden er een flesje van gaan proberen, maar wanneer ze daarvan geen onmiddellijk effect ondervinden, zullen ze ermee stoppen. Ze zullen overstappen op een ander supplement waarvoor wordt geadverteerd, of dat in de aanbieding is. Zo werkt het niet, is mijn overtuiging. Ik denk dat mensen het concept van de EM-technologie moeten begrijpen, anders is het zinloos. Daarom zal ik EM-X nooit agressief op de markt zetten en nooit aan mensen opdringen. Het beste dat je kunt doen, is erover praten, zodat het nieuws zich verspreidt. Dat klinkt heel logisch, maar de moderne samenleving werkt precies omgekeerd. De primaire reactie bij een bruikbare ontdekking is dat juist zo weinig mogelijk mensen ervan moeten weten, totdat veilig is gesteld dat je er zo veel mogelijk geld aan kunt verdienen. Ik doe daar niet aan mee.’
In een tijd dat iedere uitvinder eerst aan zijn patent lijkt te denken, heeft Higa besloten geen patent te vragen op de EM-technologie of de producten die eruit voortkomen, zoals EM-X. Dat zou hij maar vreemd vinden. Immers, de technologie is gebaseerd op micro-organismen, op de natuur. En alles wat er in de natuur bestaat, moet volgens hem het gemeenschappelijke bezit zijn van elke man, vrouw en kind op deze planeet. Hoe zou iemand dat voor zichzelf kunnen claimen?
Rijk is Higa er dan ook niet van geworden. Over hem wordt gezegd dat hij nooit een cent heeft verdiend aan EM. Hij neemt genoegen met zijn salaris voor het hoogleraarschap aan de universiteit. Medewerkers vertellen graag dat hij met zijn vrouw nog altijd in dezelfde bescheiden woning huist als twintig jaar geleden. De hoge prijs – zeventig euro – van een halve liter EM-X heeft te maken met het kostbare en tijdrovende productieproces. Higa heeft al vele keren beloftes gedaan de prijs in geen geval te verhogen, maar juist te verlagen, wat hij inderdaad meermalen heeft gedaan.

Uiteindelijk zal de geneeskunde zich moeten richten op preventie. Dat meent Kazuo Minami, hoofd van de Japanse afdeling van de Wereldgezondheidsorganisatie. ‘In Japan blijven de kosten van gezondheidszorg almaar stijgen’, meent Minami. ‘Dat is geen houdbare situatie. De kosten worden veel te hoog als we zo blijven doorgaan. We kunnen ziekte niet terugdringen als we afhankelijk blijven van westerse medicijnen. Ik geloof dat het essentieel is om preventieve behandelingen te stimuleren. Ik ben er van overtuigd dat EM-X daarin een belangrijke rol kan spelen.’ Die mening wordt gedeeld door Kazuhiko Atsumi, professor emeritus van de universiteit van Tokyo. De 75-jarige nestor van de Japanse medische wetenschap, die pionier was in technologische doorbraken als het kunstmatige hart en laserbehandelingen, voorspelt het naderende einde van de moderne westerse medicijnen. ‘We staan op een breekpunt in de medische geschiedenis’, beweert Atsumi. ‘We beseffen dat westerse medicijnen lang niet bij alle aandoeningen zo succesvol zijn als altijd werd beweerd, dat de werking van alternatieve medicijnen door de conventionele wetenschap niet kan worden verklaard, en dat de kosten voor onze gezondheidszorg te hoog worden. Dan is er maar één oplossing: preventie. De bestaande supplementen – in de vorm van vitaminen en mineralen – zullen blijven bestaan, maar de kracht van EM-X zal altijd sterker zijn, omdat er nu eenmaal meer bio-actieve stoffen in zitten. EM-X is volgens mij het beste wat de menselijke gezondheid kan overkomen.’

Een revolutionair vindt Higa zichzelf niet. Eerder een re-evolutionair, glimlacht hij, verwijzend naar de anaërobe micro-organismen die in vroeger tijden hun aanleg tot anti-oxidatie ontwikkelden (zie kader ‘Het geheim van EM-X’). Toch meent hij dat het gebruik van de EM-technologie de ideale methode is voor een duurzame, natuurvriendelijke landbouw, die niet alleen ruim voldoende produceert om de groeiende wereldbevolking te voeden, maar bovendien zulke gezonde voedingsmiddelen opleveren, dat veruit de meeste ziekten en aandoeningen tot het verleden zullen behoren. In die droom neemt EM-X maar een tijdelijke, bescheiden rol in, zegt Higa. ‘Voor boeren is het erg goedkoop om de EM-technologie toe te passen in de landbouw, zeker vergeleken met de hoge kosten van bestrijdingsmiddelen en kunstmest, die dan overbodig zijn geworden. Als je voeding tot je neemt die met EM is verbouwd, heb je zulk gezond voedsel, dat je EM-X helemaal niet nodig hebt. Daarom gaat mijn aandacht ook liever uit naar de toepassingen van EM in de land- en tuinbouw, de veehouderij en de visserij, omdat we daarmee een schonere omgeving creëren waarin we onze voeding verbouwen. Als het milieu om je heen slecht is, kun je je lichamelijke gezondheid toch niet zelf bepalen?’
‘Als steeds meer mensen EM-technologie toepassen in hun leven, zal de gezondheid van mensen en het milieu enorm vooruitgaan’, gaat Higa verder. ‘Er zal bovendien meer te eten zijn, omdat de opbrengst per hectare toeneemt wanneer je EM toepast in de land- en tuinbouw. Veel mensen op de wereld maken zich zorgen of ze wel genoeg te eten hebben. Ze merken de nadelen van de vervuiling om hen heen, zeker in landelijke gebieden of in sloppenwijken, waar afval en water grote problemen vormen. Ook voor die problemen biedt de technologie van EM oplossingen.’
Wanneer het zo ver is, dat zijn technologie alom wordt toegepast? ‘In mijn meest optimistische prognoses’, blikt Higa vooruit, ‘kan het over tien jaar al zover zijn. Ik ben optimist, maar het is eerlijk waar: het laatste jaar heb ik op het gebied van EM al meer zien gebeuren dan in de negentien jaren daarvoor.’

Voor meer informatie: www.emtechnologynetwork.org, www.emtech.org en www.emro.co.jp/english.